Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τέχνη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τέχνη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 4 Μαρτίου 2013

Διαγωνισμός ζωγραφικής και λογοτεχνικού κειμένου για παιδιά με θέμα το σκάκι


****Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα http://www.skakistiko.com

«Το σκάκι μέσα από τα μάτια των παιδιών»

“Από την επαφή μου με καλλιτέχνες και σκακιστές, διαπίστωσα ότι όλοι οι καλλιτέχνες δεν είναι σκακιστές, όμως όλοι οι σκακιστές είναι καλλιτέχνες” Marcel Duchamp, 1952.

Ο Σκακιστικός Όμιλος ΣΑΧ Θεσσαλονίκης διοργανώνει διαγωνισμό ζωγραφικής και λογοτεχνικού κειμένου, με τίτλο «Το σκάκι μέσα από τα μάτια των παιδιών». Μια ζωγραφιά με θέμα το σκάκι ή ένα λογοτεχνικό κείμενο (διήγημα, ποίημα ή έκθεση) από την επαφή των παιδιών με τον κόσμο του σκακιού. Στόχος, πέρα από την ενθάρρυνση της πνευματικής και πολιτιστικής καλλιέργειας των μικρών σκακιστών, είναι η σύνδεση του σκακιού με τη τέχνη, η αποκόλλησή του από το ανταγωνιστικό περιβάλλον και η σύνδεσή του με την ευγενική άμιλλα. Στο διαγωνισμό μπορούν να συμμετέχουν παιδιά απ’ όλη την Ελλάδα που παίζουν ή αγαπούν το σκάκι. Σε όλα τα παιδιά που θα συμμετάσχουν θα δοθεί αναμνηστικό δίπλωμα καλλιτέχνη.

Προς τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς (από τους διοργανωτές)

Τα κείμενα δεν θα πρέπει να ξεπερνούν τις 700 λέξεις και θα έχουν υποχρεωτικά τίτλο. Θα ήταν πολύ όμορφο αν ήταν πρωτότυπα και όχι απαλλαγμένα από τυχόν γλωσσικά λάθη. Χαιρόμαστε να διαβάζουμε κείμενα καλογραμμένα, αλλά περισσότερο ικανοποιούμαστε με κείμενα που μεταφέρουν με αυθεντικό τρόπο τις σκέψεις και το λόγο των παιδιών. Επιμένουμε λοιπόν στο ότι δε θέλουμε κείμενα τα οποία έχουν επεξεργαστεί τρίτα πρόσωπα. Θέλουμε κείμενα από τα ίδια τα παιδιά. Ένας εκπαιδευτικός ή γονέας μπορεί να παρακινήσει τα παιδιά να πάρουν μέρος στο διαγωνισμό, όχι όμως να επιμεληθεί τα κείμενά τους. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τις ζωγραφιές.

Τα κείμενα μπορούν να αποσταλούν ταχυδρομικά (όχι κούριερ) έως 30 Απριλίου στη διεύθυνση: Σ.Ο. ΣΑΧ, Χαλκιδικής 77, 54248 Θεσσαλονίκη ή στην ηλεκτρονική διεύθυνση: skakistes@gmail.com, για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνήσετε με το τηλέφωνο 2310866410. Απαραίτητα στοιχεία σε κάθε έργο: Ονοματεπώνυμο, όνομα συλλόγου, τάξη σχολείου, διεύθυνση και τηλέφωνο.

Τετάρτη 23 Μαρτίου 2011

Δευτέρα 14 Μαρτίου 2011

Richard Earl Thompson


Αυτοσυγκέντρωση, πίνακας του Αμερικανού ιμπρεσιονιστή ζωγράφου Ρίτσαρντ Ερλ Τόμσον (Richard Earl Thompson, 1914-1991)

Πέμπτη 24 Φεβρουαρίου 2011

Ονορέ Ντωμιέ


Οι σκακιστές (1863-1867)

Ένας μεγάλος σχολιαστής της κοινωνικής και πολιτικής ζωής της Γαλλίας του 19ου αιώνα. Κάπως έτσι θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ο σημαντικός Γάλλος ρεαλιστής ζωγράφος, χαράκτης, σκιτσογράφος και γλύπτης Ονορέ Ντωμιέ (Honoré Daumier, 1808-1879).
Γεννημένος στη Μασσαλία, ο Ντωμιέ γρήγορα έδειξε τις καλλιτεχνικές του ευαισθησίες ξεκινώντας με ξυλογραφίες και εικονογραφήσεις σε διαφημιστικές αφίσες, για να περάσει στη λιθογραφία λίγο αργότερα, στο χιουμοριστικό σκίτσο το 1830 και στην καθαυτό ζωγραφική το 1848, τέχνη που τελικά τον κέρδισε ολοκληρωτικά.

Με το σκίτσο του ο Ντωμιέ εξασκούσε καυστική σάτιρα στα πολιτικά και κοινωνικά ήθη της εποχής του, φτάνοντας να γελοιοποιήσει τον βασιλιά Λουδοβίκο Φίλιππο τον Α' παρουσιάζοντάς τον ως Γαργαντούα, γεγονός που του στοίχισε έξι μήνες φυλάκιση.
Η ζωγραφική του είναι μια σύνθεση επηρεασμών πολλών σχολών, πάντα όμως μέσα στα πλαίσια του ρεαλισμού. Καλλιτέχνες και κινήματα που άσκησαν επιρροή στο ύφος του ήταν ο Ντελακρουά, ο Κορώ, ο Ρουσσώ, ο Μιλέ, ο Φραγκονάρ και οι ιμπρεσιονιστές.


Το βάρος (1853-1855)


Η εξέγερση (περ. 1860)

Τρίτη 15 Φεβρουαρίου 2011

José Moreno Villa



Ο Ισπανός Χοσέ Μορένο Βίγια (José Moreno Villa, 1887-1955) συγκέντρωνε πολλές ιδιότητες. Ήταν ποιητής, κριτικός, ιστορικός της τέχνης, σκιτσογράφος, ζωγράφος, χημικός και πολλά άλλα. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου εξορίστηκε πρώτα στις ΗΠΑ και κατόπιν στο Μεξικό, όπου και πέθανε.
Η "νεκρή φύση" με τη σκακιέρα που βλέπουμε στην εικόνα αντιπροσωπεύει την κυβιστική περίοδο της ζωγραφικής του.

Τρίτη 25 Ιανουαρίου 2011

Ο Ιταλός ζωγράφος Τζούλιο Ροζάτι


Οι σκακιστές


Παίχτες τάβλι

Πίνακες του Ιταλού ζωγράφου Τζούλιο Ροζάτι (Giulio Rosati, 1858-1917), που ειδικευόταν κυρίως σε σκηνές από τα αραβικά τοπία, αλλά επίσης και σε σκηνές με παιχνίδια συναναστροφών.

Δευτέρα 10 Ιανουαρίου 2011

Κουρτ Σβίτερς


Προσωπογραφία του γιατρού George Johnston, έργο του Γερμανού ζωγράφου Κουρτ Σβίτερς (1887-1948), σημαντικού εκπροσώπου διαφόρων καλλιτεχνικών κινημάτων του 20ου αιώνα, όπως ο εξπρεσιονισμός, ο ντανταϊσμός και ο κονστρουκτιβισμός.

Τρίτη 7 Δεκεμβρίου 2010

Παρασκευή 12 Νοεμβρίου 2010

Ο Ισπανός ζωγράφος Λουίς Χάκομπο Άλβαρεθ Ροδρίγεθ


Σαχ ματ (1975)

Το παρασκευαστήριο φαρμάκων που υπήρχε στο φαρμακείο του πατέρα του ήταν το πρώτο «εργαστήρι» του Ισπανού ζωγράφου Λουίς Χάκομπο Άλβαρεθ Ροδρίγεθ (Luis Jacobo Álvarez Rodríguez, 1930-1997) από το Βίγο της Γαλικίας. Εκεί ο έφηβος Λουίς άρχισε να φτιάχνει τα πρώτα του έργα, κάτω από την καθοδήγηση της μητέρας του και του παππού του, που ήταν κι οι δυο ερασιτέχνες ζωγράφοι. Ήταν μεγάλες ελαιογραφίες με θρησκευτικά θέματα. Στα μετέπειτα χρόνια όμως η θεματογραφία του θα γινόταν πολύ πιο πλατιά.

Ο Λουίς μόλις τελείωσε το σχολείο του σπούδασε Φιλοσοφία και μόνο το 1957 θα αφιερωνόταν ολοκληρωτικά στη ζωγραφική. Αν και έκανε κάποια ταξίδια για σπουδές στη Μαδρίτη, το Παρίσι και τη Ρώμη, ποτέ δεν άφησε την αγαπημένη του Γαλικία, στην οποία υπήρξε φημισμένος και ακούραστος δάσκαλος της τέχνης του.
Οι πίνακές του έχουν να κάνουν με την αγαπημένη του Γαλικία: τοπία, γέφυρες, ποτάμια, οι δρόμοι του Βίγο, λιμάνια, χαρακτηριστικοί τύποι της εποχής, αλλά και πολύχρωμες νεκρές φύσεις, συνθέτουν ένα έργο απόλυτα αυθεντικό και φτιαγμένο με αγάπη.


Η πλατεία Princesa (1978)


Ο μύλος της Chapela (1970)


Η γέφυρα της Ramallosa (1976)

Δευτέρα 27 Σεπτεμβρίου 2010

Ο ζωγράφος Gerolamo Induno


Σκακιστική παρτίδα (1881)

Ο Ιταλός ζωγράφος Τζερόλαμο Ιντούνο (Gerolamo Induno, 1825-1890) διακρίθηκε στην αρχή της σταδιοδρομίας του κυρίως σε έργα πατριωτικού και ιστορικού περιεχομένου, αργότερα όμως, κατά τις δεκαετίες 1870 και 1880, ακολούθησε το κλίμα του ρεαλισμού που κυριαρχούσε εκείνη την εποχή. Η πινελιά του είναι κλασική και δίνει μεγάλη σημασία στην τεχνική.

Τετάρτη 21 Ιουλίου 2010

Ο ζωγράφος Béla Kontuly


Νεκρή φύση με σκακιέρα και άγαλμα

Διάσημος για τις τοιχογραφίες του με θρησκευτικά θέματα, αλλά και για τις προσωπογραφίες και τις νεκρές φύσεις του, μια από τις οποίες βλέπουμε εδώ, ο Ούγγρος ζωγράφος Μπέλα Κόντουλι (Béla Kontuly, 1904-1983) δεν ακολούθησε τις καλλιτεχνικές ευρωπαϊκές πρωτοπορίες στην τέχνη, με τις οποίες εντούτοις ήρθε σε επαφή κατά τη διάρκεια των σπουδών του στην Πράγα κατά τα τέλη της δεκαετίας του '20, όπως και στην Ιταλία στις αρχές της δεκαετίας του '30.


Η αλληγορία της μουσικής

Κυριακή 13 Ιουνίου 2010

Μοντέρνα ζωγραφική και σκάκι


Sultanov Yuriy (1975-)

Το σκάκι έχει επηρεάσει πολύ την τέχνη και ιδιαίτερα την μοντέρνα ζωγραφική. Έχουμε κατά καιρούς παρουσιάσει από αυτό το ιστολόγιο καλλιτέχνες που ανήκουν σε διαφορετικές αποχές, από τον Μεσαίωνα μέχρι σήμερα. Βλέπουμε εδώ λίγους πίνακες ζωγραφισμένους από νεώτερους και λιγότερο γνωστούς καλλιτέχνες.


Jeffrey Batchelor (1960-)


Dmitri Zajtsev


Charlotte Mclaughlin (1984-)

Πέμπτη 29 Απριλίου 2010

Παρασκευή 19 Μαρτίου 2010

Andreas Paul Weber



Ο Αντρέας Πάουλ Βέμπερ (Andreas Paul Weber, 1893-1980) ήταν Γερμανός ζωγράφος, λιθογράφος και σκιτσογράφος. Στον παραπάνω πίνακα μια σκηνή από τον Δον Κιχώτη, με τον ομώνυμο ήρωα και τον σύντροφό του Σάντσο Πάνθα σε μια στιγμή χαλάρωσης.

Δευτέρα 15 Φεβρουαρίου 2010

Leon Kelly


Το οροπέδιο του σκακιού (1945)

Εκπρόσωπος του αμερικανικού υπερρεαλισμού, επηρεασμένος παράλληλα από τον κυβισμό και τη ζωγραφική του Σεζάν, ο Λέον Κέλι (Leon Kelly, 1901-1982) σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Πενσιλβανίας στη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ και κατόπιν συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι. Άφησε ένα πολύ μεγάλο σε έκταση έργο και διακρίθηκε κυρίως για τις ελαιογραφίες του. Ασχολήθηκε ακόμα με τη γλυπτική, την υδατογραφία και την τοιχογραφία.


Γιγάντια ομπρέλα (1940)


Αρχαίος ιερέας (1950)

Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου 2010

Abby Rubinstein


Σκακιστές

Η Abby Rubinstein γεννήθηκε το 1928 στη Νέα Υόρκη και ασχολήθηκε με τη ζωγραφική από την ηλικία των 15 ετών. Άρχισε τις σπουδές της στο καλλιτεχνικό σχολείο του Μουσείου Τέχνης του Μπρούκλιν στη Νέα Υόρκη και, μετά από υποτροφία που κέρδισε τον πρώτο κιόλας χρόνο, συνέχισε δίπλα σε σημαντικούς ζωγράφους της εποχής, όπως ο Ρουφίνο Ταμάγιο.
Από τα πρώτα κιόλας χρόνια της καριέρας της γοητεύτηκε από το χρώμα των ιμπρεσιονιστών κι από το πάθος και τη δύναμη της πινελιάς των εξπρεσιονιστών. Ο εξπρεσιονισμός τελικά την κέρδισε και ζωγραφίζει μέχρι σήμερα με αυτό το ύφος.


Η λίμνη

Τετάρτη 10 Φεβρουαρίου 2010

Καντίνσκι - Η Τέχνη και η πείνα της ψυχής


Σκακιστική θεωρία (1917)

Η πείνα της ψυχής δεν αποτελεί ουτοπία, ούτε καν στην εποχή μας. Είναι η άλλη πραγματικότητα για την οποία σπανίως μιλάμε, γιατί ντρεπόμαστε να βγάλουμε στο φως τις αδυναμίες μας. Θα μας χλευάσουν, θα μας αποκαλέσουν αιθεροβάμονες, δήθεν ευαίσθητους, προσποιητούς ανθρώπους και δεν ξέρω τι άλλο. Όμως την πείνα της ψυχής για λίγο μόνο μπορούμε να την προσπεράσουμε. Όπως έλεγε ο Καβάφης, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε «πολλές νάρκης του άλγους δοκιμές», αλλά δεν μπορούμε να της ξεφύγουμε. Ακόμη κι όταν το βλέμμα προσκολλάται στις τρέχουσες φωσφορίζουσες εικόνες, θα πρέπει να θυμόμαστε ότι προέχει ο κορεσμός του συναισθήματος της ενδότερης πείνας. Αλλιώς, πώς θα μπορέσουμε να πραγματώσουμε το ουσιαστικότερο αίτημα της ανθρωπιάς;

Ο αφαιρετικός ζωγράφος Βασίλι Καντίνσκι ένιωθε συχνά ότι δεν μπορούσε να ικανοποιήσει την πείνα της ψυχής του. Ήθελε τόσο πολύ να λειτουργεί αυθόρμητα, να απωθείται από τις νόρμες του περιβάλλοντός του και να διαλύει τα σχήματα σε χρωματικούς όγκους. Πίστευε ότι αυτή ήταν η δική του μεθοδολογία για να μην καθηλωθεί από τον κορεσμό. Μέχρι να αισθανθεί ξανά ανθρώπινος, μέχρι το επόμενο βήμα του να χαθεί μέσα απ’ τις δυνατές αντιθέσεις του φωτός. Ο Καντίνσκι περιγράφει το πώς η μουσική τον οδήγησε στη ζωγραφική. «Η ρομαντική όπερα Λόενγκριν του Ρίχαρντ Βάγκνερ ήταν για μένα η απόλυτη έκφραση της Μόσχας. Τα βιολιά, οι χαμηλές νότες του βαθύφωνου και κυρίως τα πνευστά ενσάρκωναν τη συμπυκνωμένη ώρα του δειλινού. Είδα όλα τα χρώματα που είχα στο νου μου. Άγριες, σχεδόν παράφορες γραμμές διαγράφονταν μπροστά μου…».


Μαύρο και βιολετί (1924)

Έλεγε ο Βασίλι Καντίνσκι: Τα συναισθήματα είναι η γέφυρα από το μη υλικό προς το υλικό (καλλιτέχνης) και από το υλικό προς το μη υλικό (θεατής), όπως και ότι τα χρώματα είναι τα πλήκτρα, τα μάτια είναι η αρμονία κι η ψυχή είναι το πιάνο με τις χορδές του. Ο καλλιτέχνης είναι το χέρι που παίζει τ’ όργανο κι αγγίζοντας το ’να ή τ’ άλλο πλήκτρο, δονεί την ψυχή...

****Αποσπάσματα από άρθρο της Ρίτσας Μασούρα στην Καθημερινή, με αφορμή περσινή έκθεση του καλλιτέχνη στο Μουσείο Γκούγκενχάιμ της Νέας Υόρκης.
Ολόκληρο το άρθρο στο http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_04/10/2009_331648