Άτιτλο

Σμύσλοβ εναντίον γάτας

Θα μπορούσε να είναι και φωτοκουίζ. Μήπως υπάρχει κανείς που να γνωρίζει το αποτέλεσμα αυτής της παρτίδας; Με τα Λευκά παίζει ο Βασίλι Σμύσλοβ (1921-2010), παγκόσμιος πρωταθλητής 1957-58.

Σκακιστικές νότες

Χωρίς λόγια, σκίτσο που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Shajmaty το 1971

Ο Βίκτωρ κι η αγελάδα

Κανείς δεν αμφισβητεί τη σημασία του γάλατος. Η παρακάτω διαφήμιση όμως το αποδεικνύει περίτρανα. Πιείτε γάλα και θα κερδίσετε ακόμα και τον μεγάλο, τον "πολύ" Κορτσνόι!



Πηγή: http://www.youtube.com/watch?v=XUZSCb4EVrM

Το σκάκι των καιρών

"Η ζωή μας είναι μια παρτίδα σκάκι". Και πράγματι μπορεί αυτό να πάρει πολλές μορφές εμπνευσμένες από την ίδια τη ζωή.

Δημοκρατικό σκάκι


Σκάκι χωρίς φυλετικές διακρίσεις


Μαρξιστικό σκάκι


Ρατσιστικό σκάκι

Μια ανάλυση αλλιώτικη απ' τις άλλες!

Μια από τις τελευταίες φωτογραφίες του Φρανκ Μάρσαλ, το 1942

Ο παλιός Αμερικανός πρωταθλητής Φρανκ Μάρσαλ (Frank Marshall, 1877-1944) ήταν ένας παίχτης πολύ αγαπητός στους σκακιστικούς κύκλους. Ήταν χιουμορίστας, ευχάριστος κι έκανε σχεδόν παντού φίλους. Σκακιστικός "πατριάρχης" μιας γενιάς σημαντικών Αμερικανών σκακιστών, όπως ο Ρεσέβσκυ, ο Κάσνταν, ο Ντένκερ, ο Ντέηκ και ο Φάιν, που σήκωσαν ψηλά το αμερικανικό σκάκι μέχρι την εμφάνιση του μεγάλου Φίσερ.
Η παρακάτω παρτίδα είναι από το βιβλίο Marshall's Best Games of Chess (Οι καλύτερες παρτίδες του Μάρσαλ), που έγραψε σε συνεργασία με τον Φρεντ Ράινφελντ (αρχικός τίτλος: My Fifty Years of Chess). Δείτε πώς περιγράφει ο χιουμορίστας Μάρσαλ αυτήν την παρτιδα:

Marshall-Burn, Παρίσι 1900
Ο Βρετανός Amos Burn (σ.σ. Έιμος Μπερν, 1848-1925, ένας από τους ισχυρότερους παίχτες του κόσμου στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αιώνα) ήταν ένας πολύ συντηρητικός παίχτης και του άρεσε να βολεύεται στη θέση του για μια μακρά παρτίδα κλειστού, αμυντικού σκακιού. Του άρεσε να καπνίζει την πίπα του ενώ μελετούσε τη σκακιέρα (σ.σ. Αναφερόμαστε φυσικά σε μια εποχή που το κάπνισμα επιτρεπόταν, ενώ σήμερα ευτυχώς απαγορεύεται στους αγωνιστικούς χώρους).
Μόλις έκανα τη δεύτερη κίνησή μου, ο Μπερν άρχισε να ψάχνει τις τσέπες του για την πίπα του και τον καπνό του.
1. δ4 δ5
2. γ4 ε6
3. Ιγ3 Ιζ6
4. Αη5 Αε7
Δεν χρειαζόταν πολλή σκέψη γι' αυτές τις κινήσεις, αλλά ο Μπερν είχε βγάλει την πίπα του και προσπαθούσε να την καθαρίσει.
5. ε3 0-0
6. Ιζ3 β6
7. Αδ3 Αβ7
8. γxδ5 εxδ5
Άρχισε να γεμίζει την πίπα του. Επιτάχυνα τις κινήσεις μου.
9. Αxζ6 Αxζ6
10. θ4 ...
Αυτό τον έκανε να σκεφτεί, κι ακόμη δεν είχε ανάψει την πίπα του. Η απειλή είναι Αxθ7+ Ρxθ7 και Ιη5+, γνωστή ως επίθεση Πίλσμπερυ.
10.... η6
11. θ5 Πε8
12. θxη6 θxη6
Έψαχνε τώρα για σπίρτα.
13. Βγ2 Αη7


14. Αxη6! ζxη6
Άναψε ένα σπίρτο. Φαινόταν νευρικός. Το σπίρτο τού έκαψε τα δάχτυλα κι έσβησε.
15. Βxη6 Ιδ7
Ένα ακόμα σπίρτο έπαιρνε σειρά.
16. Ιη5 Βζ6
Επιτέλους είχε ανάψει την πίπα του. Αλλά δεν υπήρχε χρόνος.
17. Πθ8+ ...
Και εγκατέλειψε επειδή αν 17....Ρxθ8 18. Βθ7 ματ.

Ο καϋμένος ο Μπερν. Αισθάνομαι σαν να τον εξαπάτησα. Αν είχε μόνο καταφέρει να ανάψει την πίπα του γρηγορότερα μπορεί τα πράγματα να ήταν διαφορετικά.
Το πήρε καλόκαρδα και σφίξαμε τα χέρια. Μετά η πίπα του έσβησε.

Ο θρίαμβος των νιάτων

Ζακ Μίζες

Στις 26 Μαρτίου 1949 έγινε στη Χάγη ένας αγώνας επίδειξης ανάμεσα στον 84χρονο Γερμανό γκρανμαίτρ Ζακ Μίζες και τον 87χρονο Ολλανδό μαιτρ Ντερκ Φαν Φόρεστ. Νικητής αναδείχθηκε ο πνευματώδης Μίζες, ο οποίος μετά από την παρτίδα σχολίασε: "Τα νιάτα θριάμβευσαν"!
Ας δούμε την ιστορική εκείνη παρτίδα:

Φαν Φόρεστ-Μίζες, Χάγη 1949
1. ε4 γ5 2. Ιζ3 Ιγ6 3. δ4 γxδ4 4. Ιxδ4 ε6 5. γ4 Ιζ6 6. Αη5 Βα5+ 7. Αδ2 Βε5 8. Ιxγ6 Βxε4+ 9. Αε2 βxγ6 10. 0-0 Αγ5 11. Αγ3 Βζ4 12. β4 Αε7 13. η3 Βγ7 14. Αδ3 γ5 15. β5 Αβ7 16. Βε2 θ5 17. Ιδ2 θ4 18. Ιε4 Ιθ5 19. Παδ1 ζ5 και τα Λευκά εγκατέλειψαν.

Ο Ζακ Μίζες (Jacques Mieses, 1865-1954) είχε μια μακρά και ενδιαφέρουσα διεθνή σκακιστική καριέρα, που ξεκίνησε το 1888, την εποχή του Στάινιτς, του Τσούκερτοτ και του Μπλάκμπερν, και τελείωσε το 1948, όταν μεσουρανούσαν αστέρια όπως ο Μποτβίνικ, ο Ρεσέβσκι και ο Σμύσλοβ. Μέσα σε αυτά τα 60 χρόνια παρέμεινε ένας αθεράπευτα ρομαντικός παίχτης, που ποτέ δεν αφομοίωσε τελείως τις στρατηγικές αρχές του Στάινιτς, αλλά προσπαθούσε πάντα να δημιουργεί φανταιζί παρτίδες, αποσκοπώντας στην επίθεση με κάθε μέσο εναντίον του αντίπαλου βασιλιά. Το στυλ αυτό τον εμπόδισε μεν από το να βρεθεί στην εντελώς πρώτη σειρά των παιχτών της εποχής του, αλλά του απέφερε πολλά βραβεία ωραιότητας για παρτίδες του, με τελευταίο αυτό που κέρδισε το 1945 στο Χάστινγκς, σε ηλικία 80 ετών.

Ο Μίζες δεν διέπρεψε μόνο ως παίχτης. Ήταν οργανωτής πολλών τουρνουά, έκανε ανταποκρίσεις από αγώνες, έγραφε σε σκακιστικές στήλες και επιπλέον έγραψε και αρκετά βιβλία.
Άνθρωπος με το χάρισμα να γίνεται αμέσως δημοφιλής λόγω του ετοιμόλογου και πνευματώδους χαρακτήρα του, αναγκάστηκε το 1938 να πάει στην Αγγλία ως φυγάς από τη ναζιστική Γερμανία. Η υποδοχή που του επιφύλαξε ο σκακιστικός κόσμος της Αγγλίας ήταν η καλύτερη δυνατή και πέρασε εκεί τα τελευταία χρόνια της ζωής του.

Σκακιστικό χιούμορ

Το χιούμορ δεν λείπει από το σκάκι. Ακόμα και κάποιες παρτίδες χρειάζονται να υπάρχει πολύ χιούμορ για να παιχτούν.
Μια μικρή ανθολογία:

Το αλατοπίπερο του σκακιστή

Μετά τη χορταστική σκακιέρα που έχουμε παρουσιάσει, να και κάτι που δεν επιτρέπεται να λείπει από το τραπέζι κανενός σκακιστή: αλατιέρες και πιπεριέρες όπως αυτές που βλέπετε.
Ποιος είπε ότι με το σκάκι δε χορταίνει κανείς;

Χιούμορ και σκάκι

Στα πλαίσια της 29ης Σκακιστικής Ολυμπιάδας που έγινε το 1990 στο Νόβισαντ, διεξήχθη και ένας διεθνής ανοιχτός διαγωνισμός γελοιογραφίας. Έλαβαν μέρος 265 σκιτσογράφοι από 21 χώρες.
Μερικά από τα έργα που παρουσιάστηκαν:


Bibishev Viacheslav (ΕΣΣΔ)


De Angelis Marco (Ιταλία)


Marsden Jan (Ελβετία-ΗΠΑ)


Pena Julijan-Pai (Ρουμανία)

Μπορείτε να δείτε μια μεγάλη συλλογή από τα έργα στο Chess Graphics.

Μια σκακιέρα αλλιώτικη απ' τις άλλες

Να και μια σκακιέρα όπου μπορούμε κυριολεκτικά να τρώμε τα κομμάτια! Το σκάκι εκτός από πνευματικό άθλημα μπορεί να γίνει και νόστιμο.