Η άλλη όψη του "Δημήτρη Γληνού"

Τελικά όλα τα πράγματα έχουν και μια άλλη όψη. Ακόμα και η φωτογραφία του Κέντρου Πολιτισμού "Δημήτρης Γληνός" που είχα δημοσιεύσει εδώ. Τη νέα εκδοχή τη βρήκα μέσα σε κάτι στοίβες από βιβλία ξεχασμένα, και ορίστε. Πώς βρίσκει συνεχώς πράγματα ο Γκούφυ στη σοφίτα του;
Ευτυχώς πολλά πράγματα έχουν αλλάξει από το 1988. Τώρα πια δεν καπνίζουμε στους αγωνιστικούς χώρους (και μακάρι να μην καπνίζαμε γενικώς). Επίσης τα σημερινά πουκάμισα μάλλον είναι καλύτερα. Τα ξύλινα κομμάτια όμως σπανίως τα βρίσκεις πια.

Μικρά παραλειπόμενα από τον "Δημήτρη Γληνό"

Έψαξα πολύ για να βρω κι άλλα ντοκουμέντα από τον Γληνό. Έχω πολλά, μα βρήκα προς το παρόν λίγα και τα παρουσιάζω με την άδεια των φίλων του ιστολογίου.


Η παραπάνω φωτογραφία πρέπει να είναι του 1988 ή κάπου εκεί. Την βάζω ως φωτοκουίζ για να μας πουν όσοι ξέρουν ποιοι εικονίζονται.

Παρακάτω ακολουθούν δύο παρτίδες από τους τελικούς του πρωταθλήματος του συλλόγου το 1988. Κάντε ΚΛΙΚ για μεγέθυνση.

Μικρή αναφορά στο Κέντρο Πολιτισμού "Δημήτρης Γληνός"

Για τους Πολιτιστικούς Συλλόγους έχω γράψει σε προηγούμενη ανάρτηση. Ένας παρόμοιος σύλλογος, που αναπτύχθηκε τη δεκαετία του '80, ήταν το Κέντρο Πολιτισμού "Δημήτρης Γληνός". Είχε κυρίως λογοτεχνικές συζητήσεις, αλλά φυσικά και σκάκι. Κι είχε την τύχη να ασχολούνται με αυτόν άνθρωποι με μεράκι.
Το σκακιστικό τμήμα ιδρύθηκε το 1984, με πρωτοβουλία του Βαγγέλη Γιαλούρη, έξοχου οργανωτή και προπονητή, που τότε μόλις είχε αποχωρήσει από τον Σύνδεσμο Αιγυππτιωτών Ελλήνων μαζί με αρκετά από τα μέλη του. Διοργάνωσε αμέσως τουρνουά διαβάθμισης, δήλωσε τον σύλλογο στο Πρωτάθλημα Α' τοπικής κατηγορίας, και όπως πάντα, ήταν μέσα σ' όλα. Δεν του ξέφευγε τίποτα. Είχε άποψη για το παιχνίδι και τη συμπεριφορά όλων μας.

Δυστυχώς τον επόμενο χρόνο έφυγε για πάντα από τη ζωή. Αρχηγός της ομάδας μας έγινε ο Φίλιππος Κουράντ. Ο άνθρωπος ήταν "γάτα". Πολύ καλός σκακιστής, διαιτητής και με μεγάλη αδυναμία στο μπλιτς (είχαμε κάνει ομηρικές μάχες στα τουρνουά), έξυπνος και καλός αρχηγός της ομάδας στους εκάστοτε διασυλλογικούς, όπου δικαιωματικά κρατούσε την πρώτη σκακιέρα (εκτός από μια περίπτωση που έπρεπε να θυσιαστώ εγώ και να χάσω από τον κατά 600 τότε βαθμούς ΕΛΟ πιο πάνω Νίκο Μπεγνή, αλλά τελικά κέρδισα!). Επίσης μανιακός με τους υπολογιστές από τότε, αν θυμάμαι καλά.

Η πιο μεγάλες επιτυχίες του "Γληνού" ήταν η διοργάνωση των Γιαλούρειων, τουρνουά στη μνήμη του Βαγγέλη Γιαλούρη, όπου μαζευόταν ένα σημαντικό μέρος από την τότε αφρόκρεμα του σκακιού (και σε ένα από αυτά ο Μπεγνής μου την είχε "στημένη"). Υπήρξαν περιπτώσεις που ξεκινούσε το τουρνουά με 100 παίχτες!
Σ' αυτά τα τουρνουά το μπούλετιν των αγώνων ήταν πολύ ικανοποιητικό, αν και φτιαγμένο με κάπως πρωτόγονα μέσα. Παρακάτω υπάρχουν φωτογραφίες από διάφορα μπούλετιν. Καντε ΚΛΙΚ για μεγέθυνση.


Μια μικρή αναφορά στο σύλλογο και τους στόχους του


Δείγμα πρώτης σελίδας μπούλετιν με αποτελέσματα


Για τον Βαγγέλη Γιαλούρη


Και διαγωνισμός λύσης κατά τη διάρκεια των αγώνων!

Το Κέντρο Πολιτισμού "Δημήτρης Γληνός" σήμερα δεν υπάρχει πια. Υπάρχουν όμως οι παίχτες, παροπλισμένοι στην πλειοψηφία τους, που ίσως θα ήθελαν να ξαναζήσουν την ωραία του ατμόσφαιρα, αν τους ξαναδινόταν η ευκαιρία.

Περιοδικό "ΝΕΟΣ ΠΑΛΑΜΗΔΗΣ"-τεύχος 4

Κυκλοφόρησε το 4ο τεύχος του περιοδικού "Νέος Παλαμήδης" που εκδίδει το αθλητικό εκπολιτιστικό κέντρο "Άβαξ και πεσσοί" της Χαλκίδας.
Αντιγράφω από το πολύ καλό ιστολόγιο του Νέου Παλαμήδη την ύλη του περιοδικού:

-- Δύο μεγάλα ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ στους αγώνες ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΣΚΑΚΙOY για το Νομαρχιακό Ευβοίας, και στο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ. Υπάρχουν βαθμολογίες, αποτελέσματα αγώνων, ενημέρωση για τις επιτυχίες των παιδιών του συλλόγου, και... οι εντυπώσεις των ίδιων των παιδιών!
-- Άλλες σκακιστικές σελίδες με προβλήματα, παρτίδες, κλπ
-- αρκετά ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ θέματα, όπως η ανοιχτή επιστολή του Ιερομόναχου Συμεών Γρηγοριάτη προς τον Μίκη Θεοδωράκη, το κείμενο του Μίκη «ο ψεύτικος μανδύας της δήθεν προοδευτικότητας» ( στην Καθημερινή 18/3/2007 ), ποιήματα του Καρυωτάκη, η γνώμη του Σεφέρη για τον Παπαδιαμάντη, λογοτεχνικές απόπειρες αναγνωστών ( δύο αποσπάσματα της αναγνώστριας «Στίγμα» ), και... ο Εσπερινός της Αγάπης μεταφρασμένος στην... ΟΜΗΡΙΚΗ ΔΙΑΛΕΚΤΟ !
-- Στις σελίδες του ΠΙΝΓΚ-ΠΟΝΓΚ ένα ενδιαφέρον κείμενο του ΣΠΥΡΟΥ ΜΑΡΓΕΛΛΟΥ για το άθλημα, και
-- συνεργασίες γονέων, σχόλια αναγνωστών, και 3 κείμενα παιδιών, όπως πάντα.

Σε μια εποχή που στην Ελλάδα, αντί να ανθίζει το διάβασμα και η χρήση του Ίντερνετ, ανθίζει η τηλεόραση, οι βλακώδεις διαφημίσεις και η άγνοια, οι εκδοτικές προσπάθειες πρέπει να υποστηρίζονται. Όχι γιατί επιθυμούμε δήθεν την επιστροφή στις "παλιές καλές μέρες", το "ubi sunt", αλλά για να μην είμαστε μονόπλευροι. Ας το κουράσουμε λιγάκι, δεν βλάπτει. Και πάντως πρέπει να παραδεχτώ ότι οι υπεύθυνοι δουλεύουν με πολύ μεράκι και με πάσης φύσεως αντιξοότητες.

Πολιτιστικός Σύλλογος Νέων Ερυθρού, 1983-1987

Οι Πολιτιστικοί Σύλλογοι άνθησαν κυρίως κατά τη δεκαετία του '80. Φυσικά υπάρχουν πολλοί και σήμερα, όπως υπήρχαν και πριν, όμως εκείνα τα χρόνια ο αριθμός τους δεν συγκρινόταν με τον σημερινό.
Ήταν μια εποχή χωρίς ιδιωτικά κανάλια τηλεόρασης και χωρίς Ίντερνετ. Ακόμη, ίσως και εξαιτίας των παραπάνω, ήταν μια εποχή περισσότερο πολιτικοποιημένη. Οι σύλλογοι αυτοί ήταν μια διέξοδος για όσους αναζητούσαν ανθρώπους με παρόμοια ενδιαφέροντα ή ένας τόπος έκφρασης διαφόρων ανησυχιών της εποχής, κυρίως πολιτικής φύσης, αλλά και καλλιτεχνικής, οικολογικής, αθλητικής, κτλ. Πολλοί σύλλογοι διέθεταν αθλητικά τμήματα, τμήματα μουσικής, θεατρικά, σκακιστικά, κι όλα αυτά γινόντουσαν από ερασιτέχνες, χωρίς κανένα οικονομικό όφελος.

Για όσους ξέρουν τα πράγματα, δεν θα πούμε τίποτα καινούριο όταν αναφέρουμε ότι πολιτιστικούς συλλόγους δημιουργούσαν, εκτός από μεμονωμένα άτομα, και συγκεκριμένα πολιτικά κόμματα. Ο λόγος φανερός: η προσέλκυση μελών. Κι αφού αυτό δεν μπορούσε τόσο εύκολα να γίνει με την απευθείας κρούση, δημιουργούσαν ένα "στέκι" όπως τα λέγαμε τότε, όπου μέσα από διάφορους προβληματισμούς ξεχώριζαν οι "ικανοί" και οι "άξιοι" γι' αυτούς. Δεν πειράζει όμως, χαλάλι τους. Κάτι έμεινε και σε μάς.
Τώρα βέβαια αυτά δεν υπάρχουν. Τα κόμματα προσελκύουν τα μέλη τους με άλλους τρόπους, πιο οργανωμένους. Παρ' όλα αυτά, παρ' όλες τις διαφωνίες που είχαμε με διάφορες πρακτικές τού τότε, δεν θα με πείραζε εμένα τουλάχιστον να δω κάποιες τέτοιες πρωτοβουλίες και σήμερα. Καλύτερα αυτό παρά το "ξύλινο πόδι" που νιώθω να βγαίνει μέσα από μια οθόνη και να με πατάει καθημερινά (και εκτός από την ακαμψία υπάρχει βέβαια και η "ευκαμψία"). Είναι σίγουρο πως δεν θα άξιζε τον κόπο να ξαναγινόταν κάτι;

Το 1983 δημιουργήθηκε ο Πολιτιστικός Σύλλογος Νέων Ερυθρού. Είχε πολλά μέλη για σύλλογο γειτονιάς και μεγάλος αριθμός από αυτά ήταν ενεργά. Βέβαια τη "βρώμικη δουλειά" την βγάζουν συνήθως λίγοι, αλλά όπως και να 'χει η δουλειά που βγήκε σ' εμάς ήταν μπόλικη...Ας είναι καλά ο Αποστόλης, ο Χρήστος, ο Γιώργος, ο Δήμος και τόσοι άλλοι, καθώς και όλα εκείνα τα παιδιά του 57ου Γυμνασίου που τους άρεσε πραγματικά να περνούν εκεί τις ώρες τους και βοηθούσαν όσο γινόταν.
Στο σύλλογο είχαμε τα εξής τμήματα και δραστηριότητες:
-Βιβλιοθήκη
-Σκάκι
-Θεατρικό τμήμα
-Ποδοσφαιρική ομάδα
-Μουσική
-Περιβαλλοντικές δραστηριότητες

Μια και για το σκακιστικό μας τμήμα θέλω κυρίως να αναφερθώ, πρέπει να πω ότι τα τέσσερα χρόνια που κράτησε ο σύλλογος καταφέραμε να κάνουμε 10 τουρνουά! Και μάλιστα τουρνουά που τηρούσαν απόλυτα τους κανόνες. Καμιά σχέση με παιχνίδια της πλάκας. Μόνο ρολόγια δεν είχαμε, αλλά κι αυτό πάρα λίγο θα το είχαμε, αν είχαμε προλάβει να γίνουμε μέλος της ΕΣΟ όπως προγραμματίζαμε. Ακόμα και προπονήσεις κάναμε. Η σκακιστική μας ομάδα είχε γύρω στα 40 μέλη και ασφαλώς ήταν μια από τις ισχυρότερες ερασιτεχνικές ομάδες που υπήρχαν.
Δύο από τα πρωταθλήματά μας:

Εσωτερικό πρωτάθλημα 1983


Εσωτερικό πρωτάθλημα 1984