Υποβρύχιο σκάκι

Μια από τις πιο πρωτότυπες σκακιστικές παρτίδες παίχθηκε στις 2 Αυγούστου του 2008 στο νησί Curaçao στις Ολλανδικές Αντίλλες ανάμεσα στους διεθνείς μαιτρ Hans Böhm και Robin Swinkels. Η παρτίδα παίχθηκε 4 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας με ωραιότατους αλλά και παράξενους θεατές, που δεν διστάζουν να ρίχνουν κοντινές, αδιάκριτες ματιές στη σκακιέρα.

Moriz Rosenthal

Ο Πολωνός πιανίστας Μόριζ Ρόζενταλ (Moriz Rosenthal, 1862-1946) ξεκίνησε τις μουσικές του σπουδές σε ηλικία 8 ετών και στα 16 του ήδη χρόνια ήταν μαθητής του κορυφαίου Ούγγρου συνθέτη και πιανίστα Φραντς Λιστ, ως μαθητής του οποίου πραγματοποίησε εμφανίσεις στην Αγία Πετρούπολη, το Παρίσι, τη Ρώμη και αλλού.
Το 1880 διέκοψε προσωρινά τη μουσική του καριέρα για να σπουδάσει Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης. Τελειώνοντας, το 1886, συνέχισε τις εμφανίσεις του στη Γερμανία, την Αγγλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, όπου ίδρυσε τη δική του σχολή το 1939 και παρέμεινε ως το τέλος της ζωής του.

Θα ακούσουμε παρακάτω τον Ρόζενταλ να ερμηνεύει το Νυκτερινό αρ. 2, έργο 27 του Φρειδερίκου Σοπέν.

Ο Βίκτωρ κι η αγελάδα

Κανείς δεν αμφισβητεί τη σημασία του γάλατος. Η παρακάτω διαφήμιση όμως το αποδεικνύει περίτρανα. Πιείτε γάλα και θα κερδίσετε ακόμα και τον μεγάλο, τον "πολύ" Κορτσνόι!



Πηγή: http://www.youtube.com/watch?v=XUZSCb4EVrM

Σκακιστική ραψωδία Νο.5

Ένα ακόμα ενδιαφέρον βίντεο με σκακιστικές σκηνές από κινηματογραφικές ταινίες παρουσιάζουμε σήμερα (είχαμε παρουσιάσει άλλα δύο παρόμοια βίντεο παλαιότερα, το ένα με κινηματογραφικές σκηνές επίσης και το άλλο με τηλεοπτικές).
Στο σημερινό βίντεο βλέπουμε αποσπάσματα από ταινίες που γυρίστηκαν ανάμεσα στο 1916(!) και το 2004.

Mission: Impossible

Ποιος θυμάται τις "Επικίνδυνες αποστολές"; Υπήρξε μια από τις πιο επιτυχημένες σειρές στην ιστορία της τηλεόρασης.
Στο επεισόδιο αυτό του 1968 το θέμα είναι το σκάκι. Ένας διεθνής κλέφτης που υποδύεται τον γκρανμαίτρ, σχεδιάζει να κλέψει ράβδους χρυσού αξίας ενός εκατομυρίου δολλαρίων, που προορίζεται για μια παράνομη αντιπολιτευτική οργάνωση μιας χώρας του πρώην σοβιετικού μπλοκ. Το χρυσάφι το έχουν δημεύσει οι αρχές της χώρας και φυλάσσεται σε συνθήκες υψίστης ασφαλείας σε ένα ξενοδοχείο όπου διεξάγεται ένα διεθνές σκακιστικό τουρνουά. Η ομάδα IMF (Impossible Mission Force), προκειμένου να βάλει το χρυσάφι στο χέρι, αποφασίζει να στείλει έναν δικό της άνθρωπο στο τουρνουά. Το ρόλο του σκακιστή αναλαμβάνει να παίξει ο Μάρτιν Λαντάου. Το πρόβλημα είναι ότι χρειάζεται τη βοήθεια ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή για να βρει το ματ που θα δούμε.

Το νου σας κι ερχόμαστε!

Όχι, ο τίτλος της ανάρτησης δεν είναι απειλή προς τους αναγνώστες του ιστολογίου. Είναι ο ελληνικός τίτλος της ταινίας ιταλοαμερικανικής παραγωγής Botte di Natale, επίσης γνωστής ως The Troublemakers, παραγωγής 1994, τελευταίας ταινίας που γύρισε μαζί το δίδυμο Τέρενς Χιλ και Μπαντ Σπένσερ.
Οι δύο αυτοί πασίγνωστοι ιταλικής καταγωγής ηθοποιοί που έκαναν καριέρα στις ΗΠΑ, γύρισαν μαζί 17 ταινίες, κυρίως στη δεκαετία του '70, τις περισσότερες στο είδος του κωμικού σπαγγέτι γουέστερν και της αστυνομικής κωμωδίας. Είναι αλησμόνητες οι στιγμές από ατελείωτο μπουνίδι, όπου συνήθως οι δυο τους πάλευαν εναντίον καμιά δεκαριά "κακών" απίστευτης ηλιθιότητας και αγαρμποσύνης.





Στην ταινία που προαναφέραμε οι δυο πρωταγωνιστές, κάποιας ηλικίας πια, δεν ήταν στα μεγάλα τους κέφια, κάτι που δεν ισχύει στις παρακάτω σκηνές:

Σαρλ Μπουαγιέ

Ο Σαρλ Μπουαγιέ παίζει μα τα Μαύρα εναντίον του Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ, κάτω από το βλέμμα της Λορίν Μπακόλ και του Αμερικανού Διεθνή Μαιτρ Χέρμαν Στάινερ, στα διαλείμματα των γυρισμάτων της ταινίας The Confidential Agent (1945), στην οποία πωταγωνιστούσαν ο Μπουαγιέ και η Μπακόλ. Αυτοί και άλλοι διάσημοι καλλιτέχνες της εποχής διαφήμισαν με την παρουσία τους την Παναμερικανική Σκακιστική Συνάντηση, που έλαβε χώρα στο Λος Άντζελες από τις 28 Ιουλίου ως τις 12 Αυγούστου του 1945, ένα από τα σημαντικότερα τουρνουά που είχαν διεξαχθεί ως τότε στις ΗΠΑ.

Ο περίφημος Γάλλος ηθοποιός Σαρλ Μπουαγιέ (Charles Boyer, 1899-1978), γνωστός κυρίως για τις εμφανίσεις του σε ρομαντικά δράματα, με καρριέρα που κράτησε πάνω από 55 χρόνια, ήταν φανατικός σκακιστής. Υπάρχουν φωτογραφίες του από τα γυρίσματα της ταινίας που προαναφέρθηκε που τον δείχνουν να παίζει σκάκι με διάσημους της εποχής, σκακιστές ή μη.
Η ταινία The Confidential Agent είναι μια ταινία κατασκοπίας που βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Γκράχαμ Γκρην, με πρωταγωνιστές τον Σαρλ Μπουαγιέ, την Λορίν Μπακόλ, τον Πήτερ Λόρε, τη μεγάλη μας ηθοποιό Κατίνα Παξινού και τον ελληνικής καταγωγής Αμερικανό Τζωρτζ Κουλούρη. Βλέπουμε την αφίσα της ταινίας και το επίσημο τρέηλερ της εποχής.




Παρακάτω υπάρχει μια ακόμα φωτογραφία του Σαρλ Μπουαγιέ να παίζει με τα Μαύρα εναντίον του πρωταθλητή Βραζιλίας Δρ. Βάλτερ Κρουζ, υπό τα βλέμματα των τότε διάσημων σκακιστών της Αμερικανικής ηπείρου Έκτορ Ροσέττο, Χέρμαν Πίλνικ και Χέρμαν Στάινερ.

Ray Charles - "I can't stop loving you"

Ένας από τους κορυφαίους Αμερικανούς μουσικούς του 20ού αιώνα, ο Ρέι Τσαρλς (Ray Charles, 1930-2004), έφερε τον ήχο της σόουλ, του γκόσπελ και του μπλουζ στις μπαλάντες και στη μουσική κάντρυ, δημιουργώντας ένα πρωτότυπο και αξέχαστο έργο. Στο παρακάτω βίντεο από τη δεκαετία του '60 τον βλέπουμε να ερμηνεύει μαζί με το γυναικείο του συγκρότημα το πασίγνωστο τραγούδι του I can't stop loving you.



Ο Ρέι Τσαρλς γεννήθηκε στο Ώλμπανυ της Γεωργίας των ΗΠΑ το 1930 από πολύ φτωχή οικογένεια, που γρήγορα μετανάστευσε σε μια μικρή κοινότητα μαύρων στη Φλόριδα. Ο μικρός Ρέι, για λόγους που δεν έχουν απόλυτα εξακριβωθεί, άρχισε να χάνει το φως του στην ηλικία των πέντε ετών και μέσα σε δύο χρόνια είχε μείνει τελείως τυφλός. Θα πάει σε ειδικό σχολείο για τυφλούς, στο οποίο θα διδαχθεί κλασική μουσική και θα αποκαλυφθεί το μεγάλο ταλέντο του.
Ο πατέρας του πεθαίνει όταν ο Ρέι είναι δέκα ετών και τον ακολουθεί η μητέρα του πέντε χρόνια αργότερα. Τότε ο Ρέι εγκαταλείπει το σχολείο κι αρχίζει να παίζει πιάνο για διάφορες μπάντες, περνώντας τα χρόνια της εφηβείας του σε μουσικές περιοδeίες. Σιγά σιγά αρχίζει να διαμορφώνει το προσωπικό του μουσικό ύφος και κατά το τέλος της δεκαετίας του '50 είναι ήδη γνωστός και διαθέτει τη δική του ορχήστρα. Το "μπαμ" θα έρθει το 1959 με το μπλουζ κομμάτι What'd I Say, που θα μπει αμέσως στο Top 10, κι από τότε ο Ρέι θα αρχίσει να γράφει τη δική του μεγάλη ιστορία.


Με τον σαξοφωνίστα Τόνυ Χόροβιτς

Ο Ρέι Τσαρλς ήταν μανιώδης σκακιστής. Στην παρακάτω παρτίδα παίζει με τα Λευκά εναντίον του Αμερικανού Γκρανμαίτρ και δημοσιογράφου Λάρρυ Έβανς, κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης που του πήρε ο τελευταίος το 2002.
Ray Charles-Larry Evans
1. ε4 ε5 2. Ιγ3 Ιγ6 3. Ιζ3 Ιζ6 4. δ4 εxδ4 5. Ιxδ4 Αγ5 6. Ιxγ6 βxγ6 7. Βε2 0-0 8. Αε3 Αxε3 9. Βxε3 Πε8 10. ζ3 δ5 11. Βδ3 α5 12. 0-0-0 Αα6 13. Βδ2 Αxζ1 14. Πθxζ1 δxε4 15. Βxδ8 Παxδ8 16. Πxδ8 Πxδ8 17. Πδ1 Πxδ1 18. Ρxδ1 εxζ3 19. ηxζ3 Ρζ8 20. Ργ1? Ρε7 21. Ρδ2 Ρε6 22. Ρε3 Ιδ5+ 23. Ρδ4 Ιγ3 24. Ρxγ3 Ρδ5 και τα Λευκά εγκατέλειψαν.

Μπορείτε να βρείτε την παρτίδα στην ιστοσελίδα http://suffernchessclub.com/2009/07/25/celebrity-chess-players-part-2/

Ακόμα μια σκακιστική ραψωδία

Σε συνέχεια μιας παλαιότερης ανάρτησης, παρουσιάζουμε ακόμα ένα ενδιαφέρον μουσικό βίντεο, με σκηνές αυτή τη φορά από τηλεοπτικές σειρές και τηλεταινίες.
Βλέπουμε μεταξύ άλλων, στιγμιότυπα από τα Σταρ Τρεκ, Επιθεωρητής Κολόμπο, Βιονική Γυναίκα, Twin Peaks, Μακ Γκάιβερ, Η συγγραφέας ντετέκτιβ, Χαρτ και Χαρτ, για να αναφέρω μόνο ορισμένες από τις γνωστότερες σειρές.

Σκακιστική ραψωδία

Ένα πολύ ενδιαφέρον βίντεο με σκακιστικές σκηνές από τον παγκόσμιο κινηματογράφο και με τον τίτλο Σκακιστική Ραψωδία (Chess Rhapsody). Εμφανίζονται διάσημοι ηθοποιοί όπως οι αδελφοί Μαρξ, ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ, ο Σπένσερ Τρέισι, ο Μπόρις Καρλόφ, ο Μπέλα Λουγκόζι, ο Μαξ φον Σίντοβ, ο Γούντυ Άλλεν, ο Φρανκ Σινάτρα, ο Ρομάν Πολάνσκι και ο Στηβ Μακ Κουήν, ενώ στην πρώτη κιόλας σκηνή βλέπουμε τον Κάρλος Τόρρε και τον Φρανκ Μάρσαλ από την ιστορική ταινία Ο πυρετός του σκακιού.

Το σκάκι - Μανόλης Αναγνωστάκης

Ένα θαυμάσιο τραγούδι του συνθέτη Δημήτρη Παπαδημητρίου, σε ποίηση του μεγάλου μας ποιητή Μανόλη Αναγνωστάκη και ερμηνευμένο από τον Γεράσιμο Ανδρεάτο θα ακούσουμε και θα δούμε στο παρακάτω βίντεο.

Ίλια Νίζνικ

Τον Φεβρουάριο του 2007 στο Β' γκρουπ του Όπεν της Μόσχας ο νικητής ήταν ένας νεαρός Ουκρανός, χωρίς κανένα διεθνή τίτλο, με 8,5 βαθμούς σε 9 αγώνες και με απόδοση ΕΛΟ 2633, δηλαδή 400 βαθμούς παραπάνω από το ΕΛΟ που είχε εκείνη την εποχή!
Πού βρίσκεται το πραγματικά παράξενο σ' αυτήν την ιστορία; Μα στο γεγονός ότι ο νεαρός αυτός Ουκρανός μόλις είχε περάσει τα 10 του χρόνια! Το όνομά του; Ίλια Νίζνικ (Illya Nyzhnyk). Ένας παίχτης που αν τα πράγματα εξελιχθούν φυσιολογικά, πολύ σύντομα θα μιλάμε όλοι γι' αυτόν.


Οι επιτυχίες συνέχισαν να έρχονται. Τον Απρίλιο του 2008 ο ήδη διεθνής μαιτρ Ίλια τερματίζει πρώτος στο Nabokov Memorial που γίνεται στο Κίεβο, επιτυγχάνοντας την πρώτη του νόρμα για τον τίτλο του γκρανμαίτρ, τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς κερδίζει το Πρωτάθλημα Ευρώπης Νέων, όχι στην κατηγορία του (κάτω των 12), αλλά στην κατηγορία κάτω των 16(!) και τον Δεκέμβριο τερματίζει 12ος ανάμεσα σε 26 συμμετέχοντες στο πανίσχυρο Πρωτάθλημα Ουκρανίας, χάνοντας τη νόρμα του γκρανμαίτρ στις λεπτομέρειες.
Οι φετινοί πίνακες ΕΛΟ τον βρίσκουν στο 2503. Στο φετινό Πρωτάθλημα Ευρώπης (το κανονικό, όχι των νέων) αντιμετώπισε τον Πρωταθλητή Ελλάδας Χρίστο Μπανίκα στον τελευταίο γύρο με αποτέλεσμα την ισοπαλία.

Ενδιαφέρον είναι το παρακάτω βίντεο του 2004, όπου βλέπουμε τον Ίλια να αντιμετωπίζει σε σιμουλτανέ φοιτητές, κρατώντας στο χέρι του ένα λούτρινο αρκουδάκι.


-Η προσωπική ιστοσελίδα του Ίλια Νίζνικ: http://www.dril-chess.com/
-Για την επιτυχία του στο Β' Όπεν Μόσχας 2007: http://www.chessbase.com/newsdetail.asp?newsid=3655
-Το Πρωτάθλημα Ουκρανίας 2008: http://www.chessbase.com/newsdetail.asp?newsid=5084
-Φωτογραφία του και λίγα λόγια γι' αυτόν στο ιστολόγιο του Γάτου: http://skakistiko.blogspot.com/2009/03/2009_10.html

Σαρλ Αζναβούρ

Πηγή της φωτογραφίας: Το ισπανικό ιστολόγιο El Blog de Ajedrez de Javier Asturiano.

Λίγοι δεν θα έχουν ακούσει τη ζεστή φωνή αυτού του μεγάλου αρμενικής καταγωγής Γάλλου τραγουδιστή και ηθοποιού, του "Φρανκ Σινάτρα της Γαλλίας", όπως έχει αποκληθεί. Ο Σαρλ Αζναβούρ (Charles Aznavour, 1924-) γεννήθηκε στο Παρίσι από Αρμένιους γονείς και έδειξε την κλίση του στη μουσική από την ηλικία των πέντε ετών. Ζωντανός θρύλος μιας αξεπέραστης γενιάς Γάλλων τραγουδιστών (Εντίθ Πιάφ, Υβ Μοντάν, Ζυλιέτ Γκρεκό, Σαρλ Τρενέ, Λεό Φερρέ, κ.α.), ερμήνευσε αμέτρητα τραγούδια σε πολλές γλώσσες, ενώ έπαιξε και σε περισσότερες από 50 ταινίες.
Τροβαδούρος πάνω απ' όλα της αγάπης, ερμηνεύει στο παρακάτω βίντεο ένα τραγούδι για κάποιο κορίτσι που το λένε Ιζαμπέλ.

"Σκάκι" - Ένα μιούζικαλ από πρώην ΑΒΒΑ

Το μιούζικαλ με τίτλο "Σκάκι" παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1986 στο Λονδίνο και η μουσική του είναι γραμμένη από τους Björn Ulvaeus και Göran Andersson, πρώην μέλη του δημοφιλούς συγκροτήματος των ΑΒΒΑ.
Η συναυλία με μουσική από το μιούζικαλ, της οποίας το δεύτερο μέρος παρακολουθούμε στο βίντεο, δόθηκε στις 24 Μαρτίου 2007 στην Deba της Χώρας των Βάσκων.

Άγια νύχτα

Για όλους εκείνους που λαχταρούν έναν καλύτερο κόσμο μέσα σ' αυτήν την εποχή της βαρβαρότητας, ας ευχηθούμε Καλά Χριστούγεννα, με ειρήνη και αγάπη. Ας έρθει μια εποχή όπου κανείς, κυρίως τα παιδιά, δεν θα γίνεται στόχος μιας ανέραστης, άχρωμης, άγευστης, αβάσταχτης ελαφρότητας και παρ' όλα αυτά πολυπλόκαμης εξουσίας, από όπου κι αν προέρχεται. Μια εποχή γι' αυτούς που ονειρεύονται, δηλαδή γι' αυτούς που ζουν.
Απόψε είναι μια νύχτα ξεχωριστή. Ξεχωριστή κι η φωνή του Άντυ Γουίλλιαμς.

Μια παρτίδα "πάντα ανθισμένη"

Μια ενδιαφέρουσα αναπαράσταση της πασίγνωστης παρτίδας του Άντολφ Άντερσσεν που έμεινε στη σκακιστική βιβλιογραφία γνωστή με τον τίτλο "αειθαλής" ή "πάντα ανθισμένη", μας προσφέρει το βίντεο που ακολουθεί.

28 Οκτωβρίου 1940

Ένα μικρό αφιέρωμα στη σημερινή ημέρα με ένα βίντεο που, με άφθονο οπτικοακουστικό υλικό, κάνει μια ανασκόπηση των γεγονότων εκείνης της εποχής.
Μια ημέρα ένδοξη για τον πόλεμο εναντίον του φασισμού, που τη σημασία της αναγνωρίζει σχεδόν σύσσωμη η διεθνής κοινή γνώμη. Η πρώτη νίκη των Συμμάχων κατά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν νίκη ελληνική.

Ο πυρετός του σκακιού

Ο πυρετός του σκακιού (αυθεντικός τίτλος Shakhmatnaya goryachka) είναι μια ρωσική ταινία του 1925, σε σκηνοθεσία Vsevolod Pudovkin και Nikolai Shpikovsky. Πρόκειται για την πιο ιστορική ταινία με θέμα το σκάκι, και σίγουρα μια από τις πιο πρωτότυπες.
Η ταινία είναι μια κωμωδία με θέμα αυτό ακριβώς που λέει ο τίτλος της: τον πυρετό του σκακιού. Κατά τη διάρκεια ενός διεθνούς σκακιστικού τουρνουά στη Μόσχα ένας νεαρός άνδρας αφοσιώνεται απόλυτα στο σκάκι, σε σημείο που να παραμελεί την αρραβωνιαστικιά του. Εκείνη πέφτει σε βαθιά μελαγχολία και, καθώς δεν έχει κανένα απολύτως ενδιαφέρον για το παιχνίδι κι ο νέος πάει από το κακό στο χειρότερο, φθάνει κάποια στιγμή σε σημείο παροξυσμού. Και τότε τής συμβαίνει ένα γεγονός που τα ανατρέπει όλα. Γνωρίζει έναν από τους συμμετέχοντες του διεθνούς τουρνουά: τον μεγάλο Καπαμπλάνκα αυτοπροσώπως! Αυτός, με την αβρότητα προς τις γυναίκες που τον χαρακτήριζε, καταφέρνει να την γοητεύσει και να την φέρει κοντά στο παιχνίδι. Το τέλος της ταινίας είναι ευτυχές. Οι δυο ερωτευμένοι έρχονται κοντά, με το σκάκι να τους ενώνει.

Φυσικά η ταινία -μέσα από τη σάτιρα- αντικατοπτρίζει το γενικό ενδιαφέρον που υπήρχε πάντα στη Ρωσία για το σκάκι. Στο έργο βλέπουμε όχι μόνο τον πρωταγωνιστή, αλλά και κάθε άλλον αρσενικό να είναι τρελαμένος με το παιχνίδι. Έχουμε π.χ. μια σκηνή με έναν αστυνομικό να σταματάει στη μέση μιας σύλληψης και να παίζει σκάκι με τον αιχμάλωτό του. Το αστείο προκύπτει πάντα από την υπερβολή.



Ένα σημαντικό στοιχείο αυτού του έργου είναι ότι αναφέρεται στο διεθνές τουρνουά της Μόσχας, που πράγματι παιζόταν εκείνη τη χρονιά κι είχε δημιουργήσει ακριβώς τον πυρετό που περιγράφεται στην ταινία. Ο Φρανκ Μάρσαλ στο βιβλίο του Τα πενήντα χρόνια μου στο σκάκι γράφει για το τουρνουά: Το ενδιαφέρον στη Μόσχα, ακόμη κι εκείνη την εποχή, είχε φτάσει σε εκπληκτικά ύψη και για μερικές ημέρες η κυκλοφορία είχε παραλύσει από το πλήθος που συγκεντρωνόταν έξω από το κτίριο που παίζαμε. Οι Ρώσοι ήταν ενθουσιώδεις μαζί μας κι ακόμα φοράω ένα άνετο σμόκιν που μου χάρισαν κατά τη διάρκεια του τουρνουά.

Στην ταινία διακρίνονται θρυλικές μορφές του παρελθόντος, ανάμεσά τους ο Μάρσαλ, ο Ρέτι, ο Γέητς, ο Σπίλμαν.

Το απόσπασμα που ακολουθεί είναι από τη συνάντηση της κοπέλας με τον Καπαμπλάνκα. Οι υπότιτλοι είναι στα ρωσικά με ισπανική μετάφραση και τους μεταφέρω:
Κοπέλα: Αφήστε με! Εξαιτίας του σκακιού μισώ όλον τον κόσμο!
Καπαμπλάνκα: Το καταλαβαίνω. Με τη συντροφιά μιας ωραίας γυναίκας κι εγώ το μισώ το σκάκι.
Κοπέλα: Επιτέλους συνάντησα έναν εχθρό του σκακιού!
Κοπέλα: Πείτε μου πώς απελευθερωθήκατε από τον πυρετό του σκακιού.
(Προφανώς της το είπε)


Μπορείτε να δείτε ολόκληρη την ταινία εδώ. Οι υπότιτλοι είναι μόνο στα ρωσικά, αλλά επειδή πρόκειται για βωβή ταινία, δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο να γίνει κατανοητή.

Σεργκέι Προκόφιεφ

Ένας από τους πολύ μεγάλους της μουσικής του 20ου αιώνα ήταν ο Ρώσος Σεργκέι Προκόφιεφ (1891-1953). Γεννημένος στην Ουκρανία (που τότε ήταν τμήμα της ρωσικής αυτοκρατορίας), έδειξε από πού μικρός το ταλέντο του στη μουσική. Η οικογένειά του ήταν πολύ καλλιεργημένη, αν και αγροτική, και τον ενθάρρυνε σε κάθε του βήμα. Έτσι ο μικρός Σεργκέι είχε την ευκαιρία να πηγαίνει τακτικά στη Μόσχα προκειμένου να παρακολουθεί τις παραστάσεις της όπερας. Εκεί ο συνθέτης Σεργκέι Τανέγιεφ είδε και αναγνώρισε το ταλέντο του και μεσολάβησε ώστε να τον επισκέπτεται δάσκαλος στο σπίτι του και να του παραδίδει μαθήματα. Εν τω μεταξύ ήδη ο μικρός συνέθετε τα πρώτα του έργα. Παράλληλα ασχολούνταν συστηματικά και με την άλλη μεγάλη αγάπη του, που δεν θα τον εγκατέλειπε ως το τέλος της ζωής του: το σκάκι.

Ο Προκόφιεφ σπούδασε συστηματικά στο Ωδείο της Αγίας Πετρούπολης και πήρε πτυχίο στη σύνθεση το 1909,σε ηλικία 18 ετών. Συνέχισε ως το 1914 με σπουδές στο πιάνο και τη διεύθυνση ορχήστρας. Από τότε αφιέρωσε όλη του τη ζωή στη σύνθεση και άφησε ένα τεράστιο σε όγκο έργο. Στη μουσική του συνδυάζει την πρωτοπορία της εποχής του με τα λαϊκά στοιχεία της πατρίδας του και με το έντονο προσωπικό στοιχείο.

Το περίφημο μπαλέτο του Ρωμαίος και Ιουλιέτα (1935/36) είναι κλασικό. Ακολουθεί ένα πασίγνωστο απόσπασμα από το έργο.


Το ενδιαφέρον του Προκόφιεφ για το σκάκι ήταν πραγματικά πολύ έντονο κι ο ίδιος ήταν αρκετά ισχυρός παίχτης. Υπάρχει ένα εξαιρετικό άρθρο για τον συνθέτη στο ιστολόγιο του Γάτου με τίτλο Ημερολόγια Προκόφιεφ, όπου ο ίδιος ο Σεργκέι Προκόφιεφ μάς δίνει μια πολύ ενδιαφέρουσα και γραφική περιγραφή των συμμετεχόντων στο περίφημο τουρνουά της Αγίας Πετρούπολης του 1914.

Παρακάτω βλέπουμε μια νίκη του εναντίον του Καπαμπλάνκα, από σιμουλτανέ που έδωσε ο τελευταίος κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Αγία Πετρούπολη για το τουρνουά.

Καπαμπλάνκα-Προκόφιεφ, Αγ. Πετρούπολη 1914
1.δ4 δ5 2.Ιζ3 Ιζ6 3.γ4 Αζ5 4.Ββ3 Ιγ6 5.Βxβ7 Ια5 6.Βα6 Ιxγ4
7.Ιγ3 ε6 8.ε4 δxε4 9.Αxγ4 εxζ3 10.Βγ6+ Ιδ7 11.η4 Αη6 12.Αη5
Αε7 13.Αxε7 Ρxε7 14.O-O-O Πε8 15.θ4 θ5 16.ηxθ5 Αxθ5 17.Ιβ5 Ρζ8
18.δ5 Βζ6 19.δxε6 Ιε5 20.Βγ5+ Ρη8 21.εxζ7+ Αxζ7 22.Αxζ7+ Βxζ7
23.Ρβ1 Παβ8 24.Ιxγ7 Πβγ8 25.Πγ1 Πε7 26.Βδ6 Πεxγ7 27.Πxγ7 Βxγ7
28.Βε6+ Ρθ8 29.α3 Βγ2+ 30.Ρα1 Ιδ3 31.Πβ1 Ιxζ2 32.θ5 Βγ6 33.Βζ5
Ιε4 34.Βxζ3 Ιδ2 35.Βxγ6 Πxγ6 36.Πδ1 Πγ2 37.Πη1 Πγ5 38.Πη6 ΠxΘ5
39.Πα6 Ιβ3+ 40.Ρα2 Πα5 41.Πxα5 Ιxα5 42.β4 η5 43.Ρβ2 η4 0-1

Μπορείτε να δείτε την παρτίδα και εδώ.

Άλλες εποχές

Ενώ οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Πεκίνου πλησιάζουν στο τέλος τους, δεν μπορεί ένας λάτρης του αθλητισμού να μη νοσταλγήσει κάποιους άλλους αγώνες, κάποιες άλλες εποχές. Άλλα τα θυμόμαστε, για κάποια άλλα μας έχουν μιλήσει, τα περισσότερα τα έχουμε δει σε φιλμ.
Δεν θέλω να μιλήσω για περισσότερη αθωότητα στο παρελθόν. Μου φαίνεται στείρο και μονότονο. Κάποια γεγονότα όμως δεν μπορεί κανείς να τα αγνοήσει, όσο καλή θέληση και να έχει, όσο πατριωτισμό κι αν θέλει να επιδείξει. Μια πίκρα πάντα θα υπάρχει για όποιον θέλει να μην κρύβεται πίσω από το δάχτυλό του. Και ο αθλητισμός είναι μεράκι, είναι έρωτας, είναι αξία.
Θα ήθελα να δούμε μαζί μερικές μορφές του αθλητισμού που διακρίθηκαν σε Ολυμπιακούς αγώνες. Τίποτε άλλο. Απλώς να δούμε και να θυμηθούμε.

Εμίλ Ζάτοπεκ. Ο κορυφαίος Τσέχος πρωταθλητής μεγάλων αποστάσεων, που διακρίθηκε στο Λονδίνο το 1948, στο Ελσίνκι το 1952 και στη Μελβούρνη το 1956. Ο "άνθρωπος ατμομηχανή" όπως τον αποκαλούσαν, ο άνθρωπος που το 1952 κέρδισε 3 χρυσά μετάλλια, στα 10.000 μέτρα, στα 5.000 μέτρα και στο Μαραθώνιο. Το παρακάτω βίντεο δείχνει αυτούς τους τρεις μεγάλους αγώνες, με κάποια σχόλια του ίδιου του Ζάτοπεκ.


Αλ Έρτερ. Ο μεγαλύτερος δισκοβόλος όλων των εποχών. Ο μοναδικός αθλητής στην ιστορία του στίβου που κέρδισε 4 χρυσά μετάλλια σε τέσσερις συνεχείς Ολυμπιακούς Αγώνες στο ίδιο αγώνισμα (Μελβούρνη 1956, Ρώμη 1960, Τόκιο 1964, Μεξικό 1968). Αποχώρησε από την ενεργό δράση το 1968 και ξαναγύρισε το 1980, όπου σε ηλικία 44 ετών έκανε ατομικό ρεκόρ και μια από τις καλύτερες βολές στην ιστορία. Έτοιμος για τη Μόσχα, του χαλάει τα σχέδια το αμερικανικό μποϋκοτάζ. Ξαναπροσπαθεί το 1984 στα 48 του χρόνια. Δεν τα καταφέρνει, αλλά συνεχίζει. Και συνεχίζει...Το 2007 αρνείται να κάνει μεταμόσχευση καρδιάς λέγοντας: "Έζησα μια ενδιαφέρουσα ζωή". Αυτό ήταν...


Πιέτρο Μεννέα. Ο απίθανα συμπαθής Ιταλός πρωταθλητής των 100, 200 και 400 μέτρων, παρών σε Ολυμπιακούς Αγώνες από το 1972 ως το 1988. Στη Μόσχα το 1980 κέρδισε τα 200 με τον εξής τρόπο:


Φάνυ Μπλάνκερς-Κουν. Η Ολλανδέζα που κέρδισε 4 χρυσά στους Ολυμπιακούς του 1948 (100μ., 200μ., 80μ. με εμπόδια, σκυταλοδρομία 4Χ100). Μετά τη γέννηση του πρώτου της παιδιού το 1941, σε εποχές δύσκολες, όλοι τη θεώρησαν τελειωμένη. Όμως όχι.
Τα 100μ. εκείνων των αγώνων: